[Holland loves Herbert]

Ich weiss nicht ob es einem interessiert, aber bitte:

Von Janse Bagge Bend:

Taegewèndj
Land Unter - Herbert Grönemeyer (H.Grönemeyer, H.Steijvers, H.van Hoof)


Boete aom, taegewèndj,
Golve hoger es 'n hoes.
Ein bietje aafzeen heuërt d'r bie,
Doe hils mich op koers.

Höb geinen angs ónger te gaon.
Op de meiste plaatse kense sjtaon.
Vechtend nao d'n horizon,
Vanaaf dao zólle w'r same gaon.

Kóm mer mit mich mit, oug es 't sóms taege zit.
Vanaaf hie wil ich wiejer mit dich.
Sjtaek de vure aan, zoadet ich dich vènje kan.
Sjtap aan boord, kóm mit!
Euvernum de wach, brèng mich door de nach,
Red mich veur de sjtorm.
Hawt mich vas gans sjtrang, den bön ich gaar neet mieë bang.
Kóm mit tót 't ènj en laot mich noajt mieë los.

De zieë is kwaod, sjoemköp sjlaon.
Meeuwe sjete door de lóch.
Al is't waer nog zoa sjlech.
Vrie vleugels brènge ós weg.
D'n hemel jank, wèndj in 't gezich.
Golve sjlaon noe torehoag.
Mer toch blieve w'r wiejer gaon,
Tót aan de reagebaog.

Knoakehel
Die Härte - Herbert Grönemeyer (H.Grönemeyer, E.Masthoff, W.Crijns)

Kóm de sjtraot op, same sjterk.
Thoes bie mam böste mer allein.
Same vol van 'n vies visie, taege al wat neet mót zeen.
Neije zich allemaol óngerein op.
Dreije wie 'ne sjpitse pópperel.
Van bènne zo zach we 'n eike, van boete knoakehel.

Paereköp, zónger geheuge,
Höbbe 't eerder geprobeerd.
Wie 'ne jakhals in ein meute,
Mer es minsj gaaroet niks biegelieërd.

Eine wat zjwaak of neet volmaak is,
Wae w'r sjnappe maak niks oet.
W'r pakke 'm es d'r allein is
En sjtampe 'm 't leech den oet.
Kortgeknip, glaadgesjaore.
Ouge keul, gerich op niks.
Zoa wille w'r ze den gaon pakke,
Mit 'n ketting van de fits.

Vas aan valsje ideale.
Aafgerich in tweekwarts maot.
Zeuke wat neet is te vènje.
Veule zich same sjterk op sjtraot.

Esse vraoge: "Woors doe d'r bie?"
Wie is 't later oet te lègke.
"Ich woor 't neet, det wore angere"
Zolle ze taege hun kènjer zègke.

Tösje de lakes
Halt mich - Herbert Grönemeyer

Werm onger de daeke, kroep taege dich aan.
Mit de ganse nach nog veur mich ken ich d'n daag weer aan.
Tösje de lakes, hiej höb ich dich gaer.
Bön mich noe al aan't verheuge.
Det ich naeve dich wakker waer.

Veul mich bie dich geborge, twee henj op eine boek.
Es ich dien zach vel veul, dien wermte wie ein kroek.
Bön mich noe al aan't verheuge
Det ich mörge wakker waer.
Kom tösje de lakes
hiej höb ich dich gaer.

Hawt de sjloap nog effe weg
deze daag is nog neet veurbie
Bön zo gelökkig.
Wie in d'n hemel mit dich noe hie.
Ich rol mich get noa diene kantj.
Vanoavend liek 't bed waal veul te groot.
Sjprankelt, tintelt.
Door dien zachte sjtöm.
Is 't of ich op ens kloarwakker bön.

Blief nog effe wakker, hawt de auge oap.
Wil nog get vertelle, höb nog geine sjloap.
Blief nog effe proate, kroep taege dich aan.
werm mich nog ein bietje
veur w'r sjloape goan.